วันนี้ไปฟังบรรยายของคุณ David Trubridgeที่ Design Within Reach มา ตอนแรกไม่ได้คิดอะไรมาก ถือว่าไปพักผ่อน แต่พอได้ยินเรื่องราวที่เขาเล่าให้ฟังแล้วรู้สึกคุ้มค่ามากมาก เหมือนได้เรียนรู้ความคิดจากคนเก่งๆโดยไม่ได้ตั้งใจเฉยเลย แถมได้ดื่มไวน์ฟรีด้วย

มีเรื่องเยอะมากมากที่น่าสนใจและประทับใจเกี่ยวกับงานของแบบและชีวิตของน้าคนนี้
สิ่งที่พอจะจำได้คือ

เขาทดลองงานมากเยอะมากมากตลอดชีวิต จนวันนึงเหมือนทุกอย่างมันมาเจอกันพอดี ประสบการณ์การเดินทาง, งานทดลองออกแบบของเขา, ความต้องการของตลาด, กระแสโลก, เทคโนโลยี่, และความคิดที่ตกตะกอนของเขา ก็เลยออกมาเป็นงานแบบที่เห็นทุกวันนี้

เขาเคยพยายามจะทำงานคอมเมอร์เชียลของเขาให้มันดู มิลานๆ แต่บริษัทเฟอร์นิเจอที่มิลานบอกว่า อ้าว ทำแบบที่เขาเป็นก็ดีอยู่แล้ว มันแปลกและน่าสนใจเพราะมีตัวเขาอยู่ในนั้น จะไปทำแบบมิลานทำไม (สะท้อนใจมากมาก นึกถึงเวลาเห็นงานออกแบบจากสยามประเทศพยายามลักไก่อินเตอร์แบบคิดว่าเพื่อนร่วมชาติไม่มีอินเตอร์เนทที่บ้าน)

เขาเคยเดินทางเยอะมากมากถึงมากมาก (ขายบ้านขายทุกอย่าง เดินเรือในมหาสมุทรกับลูกๆ เพื่อค้นหาแรงบันดาลใจในการออกแบบ) และเอาข้อมูลเหล่านั้นมาเป็นพื้นฐานการออกแบบ ไม่ว่าเทคนิคจะเปลี่ยนไปยังไง เขาก็ใช้ปรัชญาการออกแบบที่ออกมาจากชีวิตเขาเหมือนเดิมอยู่ดี (จนคุณลูกชายเขาตอนนี้เป็นเจ้าของสถิติดำน้ำโลกไปแล้ว เพราะเติบโตมาในเรือ สุดขั้วทั้งครอบครัวเลย)

น้าเขาใจดีและถ่อมตัวมากมาก เหมือนน่าไปจะอยู่แก๊งค์นักออกแบบฮาๆได้ (แต่ส่วนมากเห็นคนเก่งจริงไปแล้วก็แบบนี้ทั้งนั้นมั้ง)

ผมชอบมากมากเป็นการส่่วนตัวที่เขาทำงานแบบมีที่มาที่ไปแบบของเขาจริงๆ คืองานแต่ละชิ้นมันมีเหตุผลและรากของมันที่พัฒนามาจากชีิวิตเขาจริงๆ เหมือนเขาทำงานศิลปะเล่าเรื่องของเขา แล้วขายเป็นอุตสาหกรรมได้ด้วย ดีจัง