ช่วงหยุดยาวสี่วันนี้ ผมคงมีเวลามากเกินไป สุดท้ายไปไปมามาเลยยังไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง มัวแต่คิดว่าจะทำอะไรดี ทุเรสตัวเองจริงๆ ปีนี้เกือบจะผ่านไป มาลองประเมินผลตัวเอง

เล่นกีต้าร์ห่วยเหมือนสิบปีก่อนเดะ (ห่วยลงมากมากด้วย)
งานของตัวเองก็ไม่ได้เริ่ม
หนังสือที่ยังไม่ได้อ่านเหลือเต็มตู้
เพดานบ้านก็ยังไม่ได้ซ่อม
จะออกไปวิ่งก็ไม่ไหว หนาวเกินไป

เลยตั้งใจว่าจะเอาบรรยากาศช่วงที่ขยันๆกลับมาอีกครั้ง ผมว่าเพลงนี่แหล่ะง่ายสุดแล้วที่จะเป็นเครื่องดึงเอาเวลาเก่าๆกลับมา

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ตั้งแต่ทำงานประจำที่ปัจจุบันมา เหมือนแรงบันดาลใจส่วนตัวมันหายไปเยอะมากมากถึงมากที่สุด ความรู้สึกสมัยก่อนตอนก่อนตัดสินใจมานิวยอร์คกลับมาอีกครั้ง มันเหมือนนิทานเรื่องหมาที่คาบก้อนเนื้อในปากกำลังเดินบนสะพานข้ามแม่น้ำ เหมือนที่เป็นอยู่มันก็ดีอยู่แล้วจะเอาอะไรอีก ส่วนอีกใจนึงก็รู้สึกว่า เฮ้ยมันทำได้ดีกว่านี้น่าจะลองลุยกันสักตั้ง ไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไปเหมือนกัน