« December 2007 | Main | February 2008 »
วันนี้อยู่ดีดี คิดอยากทำสารคดีเกี่ยวกับสุนทรภู่ ว่าจริงๆแล้วแกทำงานยังไงกันแน่ เพราะมีพี่ที่เจ้าบทเจ้ากลอนคนนึงเคยบอกไว้นานแล้วว่าสุนทรภู่ก็มีทีมผู้ช่วย คอยทำงานให้ แล้วแกก็อาจจะมาตบๆเอาอีกที (เหมืิอน แอนดี้ วอฮอล หรือ เจฟ คูน หรือเปล่าไม่ทราบ)
แต่ถ้าเอาแค่ความคิดตอนนี้ ผมว่าแกก็ไม่จำเป็นต้องมีใครมาช่วย เพราะเขียนกลอนมันไม่ต้องใช้แรง ไม่ต้องติดต่อลูกค้า น่าจะมีเวลาเนียนๆไปนั่งเล่นคิดอะไรเพลินๆได้ ถ้าเป็นช่างเขียนกำแพงวัดหรือช่างแกะสลัก อย่างนั้นว่าไปอย่าง
Dell ก็เข้าร่วมโครงการสีแดงกับเขาด้วย
มันน่าจะง่ายและมีประสิทธิผลกว่านี้ถ้าทั่วโลก(และเฮียเกท กับ เฮียโบโน่ ด้วยนั่นแหล่ะ) ช่วยกันกดดันบริษัทผลิตยาจนยอมให้ผู้อื่นสามารถผลิตยาราคาถูก(และไม่โกงส่วนผสม) เพื่อไปช่วยประเทศที่ยากจนได้
แต่อย่างว่า คุณย่าผมเคยบอกว่า ถ้าทางแก้มันง่ายอย่างนั้น โลกเราก็คงไม่มีปัญหาอย่างทุกวันนี้แต่แรก
แต่ว่าก็ว่าเถอะ Dell เป็นบริษัทที่มีนักออกแบบเยอะมากมาก แต่ทำไมงานออกมาแต่ละอย่างมันแปร่งๆไปหมดก็ไม่รู้
วันนี้เปิด youtube หาเพลงฟังไปเรื่อย ไปเจอเพลงนี้เข้า นึกถึงความหลังเมื่อหลายปีก่อน(14ปีแล้วมั้ง) เคยเล่นเพลงนี้กับเพื่อนๆ สนุกดี เวลามันผ่านไปเร็วจัง ปี 2537 เป็นปีที่สนุกที่สุดในชีวิตปีนึงเลย
Teenage Fanclub - Hang On
ทุกคนก็คงมีเพลงหรือเสียงบางอย่างที่เป็นbackgroundของช่วงเวลาต่่่างๆที่ผ่านมาในชีวิตของตัวเอง สำหรับผมนอกจาก Suede (สองชุดแรก) แล้ว Teenage Fanclub ก็เป็นวงที่มหัศจรรย์ที่สุดวงนึงเท่าที่ผมเคยฟังมา ทำให้ยุค 90's นี้มีอะไรน่าจดจำดีดีเยอะขึ้นมากเลย นอกจากทำตัวเถลไถลไร้สาระไปวันๆเป็นสิบปี
สิ่งที่เรียนรู้ในช่วงวันหยุดเทศกาลปีใหม่ที่ผ่านมา
ถ้าตำส้มตำได้อร่อยจริงซะอย่าง ใครมันจะมาเป็นนายก ส้มตำเราก็ยังขายได้อยู่ดี
ถ้าตั้งใจปฎิบัติหน้าที่ตัวเองอย่างเต็มความสามารถซะอย่าง จะเกิดมาเป็นคนเชื้อชาติหรือสัญชาติไหน ใครๆเขาก็ให้เกียรติอยู่ดี
ถ้าคิดจะงอมืองอเท้ารอเทวดาลงมาช่วยก่อน ไม่ว่าจะเกิดมาเป็นคนชาติไหน หรือใครมันจะมาเป็นนายก ก็ลำบากและไม่มีใครเขาให้เกียรติอยู่ดี
บทสัมภาษณ์ Thom Yorke โดย David Byrne
โอ่ย และผมเองก็เพิ่งจะรู้ว่าวงเรดิโอเฮด ได้ชื่อมาจากเพลง Radio Head ของ Talking Head นั่นแหล่ะ
เพลงที่ผมฟังบ่อยที่สุดในรอบปี (อ้างอิงข้อมูลจาก Top 25 Most Played ใน iPod)
Artist: Kings Of Convenience
Album: Riot On An Empty Street
I'll lose some sales and my boss won't be happy
but I can't stop listening to the sound
of two soft voices blended in perfection
from the reels of this record that I've found
every day there's a boy in the mirror asking me
what are you doing here?
finding all my previous motives growing increasingly unclear
I've traveled far and I've burned all the bridges
I believed as soon as I hit land
all the other options held before me
would wither in the light of my plan
so I'll lose some sales and my boss won't be happy
but there's only one thing on my mind
searching boxes underneath the counter
on a chance that on a tape I'd find
a song for someone who needs somewhere to long for
homesick because I no longer know where home is
ไม่รู้ทำไม ช่วงหลังๆมานี่ มีเหตุให้ต้องพูดคำว่า "ดีใจด้วย" บ่อยขึ้น เหมือนไปทางไหนก็เจอแต่คนที่เรารู้สึกดีใจด้วยกับเขา ทั้งที่รู้จักเป็นการส่วนตัว และส่วนรวม
สงสัยผมจะแก่ขึ้นจนถึงวัยที่คนรอบข้างที่โตมาด้วยกันเขาพากันประสบความสำเร็จในเรื่องที่เขาฝันกันมาทั้งนั้นแล้วแหงเลย ความรู้สึกที่ได้เห็นเพื่อนๆคนรอบข้างทำได้(และได้ทำ)ในสิ่งที่พวกเขาเคยฝันเล่นๆไกลๆเอาไว้เมื่อสิบกว่าปีก่อน มันบอกไม่ถูก ดีใจ ตื่นเต้น และเป็นแรงผลักดันให้ตัวเองไปเดินข้างหน้าต่อไปได้เหมือนกัน
ปีใหม่นี้ ขอให้ทุกท่านสู้ต่อไปน่ะครับ โตขึ้นจะได้มีคนมาดีใจด้วยเยอะๆ
เมื่อกี้ฝันตลกมากมาก ไม่น่าเชื่อว่าเรากลายเป็นคนฝันเรื่องแบบนี้ไปแล้ว
ไปเจอคนเข้าแถวที่ธนาคารแห่งหนึ่งที่เมืองไทยเยอะมากมาก ถามว่ามาทำอะไรกัน จึงทราบว่าธนาคารแห่งนี้เปิดบริการใหม่ ฝากประจำได้ตอกเบี้ย 10% ประชาชนเลยเปลี่ยนมาฝากที่นี่กันเยอะมากมาก ตอนนั้นในฝันคิดในใจว่าเฮ้ย เปิดบัญชีกับเขาด้วยดีไหม คิดไปคิดมาก็ขี้เกียจต่อแถว เลยไปเดินเล่นต่อดีกว่า
กลายเป็นคนคิดเรื่องเงิน ดอกเบี้ย แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ยังดีที่ยังไม่บ้าขนาดเข้าไปยืนต่อแถวในฝันด้วย เสียเวลาฝันเรื่องอื่นเปล่าๆ