ตอนนี้งานประจำมาถึงจุดที่ค่อนข้างอยู่ตัวแล้ว คือมันดีเกินกว่าที่เมื่อก่อนเคยหวังเอาไว้กับชีวิตการเป็นพนักงานออกแบบมาเยอะมากพอแล้ว ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าผมจะโชคดีมากมากที่ได้ทำโปรเจกที่ตอนเด็กๆเคยฝันไว้เยอะมากมาก แต่ก็อย่างว่าทำงานในนามคนอื่นถึงมันจะสนุกและตื่นเต้นแค่ไหน มันก็ไม่เหมือนทำงานให้ตัวเอง ถึงที่ผ่านมามักจะไม่ค่อยได้ความแต่ก็เป็นงานจากน้ำพักน้ำแรงเราเอง ดีก็เราเอง ห่วยก็เราเอง สบายใจดี

ตั้งแต่เรียนจบมาผมไม่เคยได้กลับไปจับอุปกรณ์หรือแม้แต่คิดถึงงานโปรเจกที่เกี่ยวข้องกับ physical computing อีกเลย พอมาทำงานประจำยิ่งไม่มีเวลาเข้าไปใหญ่ วันนี้ไม่รู้นึกยังไงคิดถึง arduino ที่ซื้อมาทิ้งเอาไว้ในลิ้นชักสองปีมาแล้วขึ้นมาได้ แต่จำไม่ได้แล้วว่าอยู่ไหน เลยคึกอยากทำงานศิลปะของตัวเองอีกครั้ง (หลังจากเดือนก่อนอยากทำเพลง) เลยว่าไหนไหนก็ไม่ค่อยมีเวลา ทำมันผสมกันไปเป็นโปรเจกเดียวพร้อมๆกันเลยแล้วกัน หวังไว้ว่าจะมีเวลาเหลือพอครับ