แรงบันดาลใจตอนเด็กๆ
วันนี้ตอนเย็นไปหาข้าวทานแถวไชน่าทาวน์ สั่งปลามา มันไม่สด เจ้าของร้านใจดี เลยเปลี่ยนเมนูเป็นอย่างอื่นมาให้ใหม่ เลยต้องนั่งรออีกนานมากมาก ระหว่างนั้นเห็นครอบครัวสุขสันต์เดินออกมาจากหลังร้าน ปรากฎว่าหลังจากนั้นมีคนแก่คนนึงเดินตามออกมาช้าๆ
โอ้ คุณ I.M.Pei นั่นเอง อย่างเท่ แก่ไปอยากเท่แบบนี้บ้างจัง
ไม่รู้ทำไมพอได้เจอคุณ Pei ที่ร้านข้าวผัด ทำให้ผมคิดถึงปู่ผมที่เมืองไทยมากขึ้นไปอีก คนแก่อายุเก้าสิบกว่าที่ยังเดินไปหาของกินตามร้านอาหารเก่าๆน่าจะมีอะไรเหมืิอนกันบางอย่าง นั่นคือต้องมีหลานหรือเหลนไปเป็นเพื่อนนั้นเอง
แล้วก็กลับมานั่งคิดว่า เรากำลังทำอะไรของเราอยู่เนี่ย