แรงบันดาลใจตอนเด็กๆ
วันนี้ตอนเย็นไปหาข้าวทานแถวไชน่าทาวน์ สั่งปลามา มันไม่สด เจ้าของร้านใจดี เลยเปลี่ยนเมนูเป็นอย่างอื่นมาให้ใหม่ เลยต้องนั่งรออีกนานมากมาก ระหว่างนั้นเห็นครอบครัวสุขสันต์เดินออกมาจากหลังร้าน ปรากฎว่าหลังจากนั้นมีคนแก่คนนึงเดินตามออกมาช้าๆ
โอ้ คุณ I.M.Pei นั่นเอง อย่างเท่ เหมือนคุณเจ้าของร้านเขาก็รู้จักคุณ Pei เดินไปส่งที่รถ
ไม่รู้ทำไมเขาทำให้ผมคิดถึงปู่ผมที่เมืองไทยยังไงไม่รู้ คนเก้าสิบกว่าที่ยังเดินไปหาของกินตามร้านเก่าๆน่าจะมีอะไรเหมืิอนกันบางอย่าง นั่นคือต้องมีหลานหรือเหลนไปเป็นเพื่อนนั้นเอง
แล้วก็กลับมานั่งคิดว่า เรากำลังทำอะไรของเราอยู่เนี่ย
