สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายที่ผมจะทำงานที่บริษัทนี้แล้ว มีเพื่อนบางคนบอกว่า หนอยแน่ ทำไมมาลาออกเอาช่วงที่คนไม่มีงานล้นบ้านเมืองกันแบบนี้ แต่มันก็อยู่ในโครงการส่วนตัวมาตั้งแต่แรกว่าผมอยากจะออกมาตั้งแต่ประมาณตุลาคมปีที่แล้วแล้ว เพราะอยากมีเวลามาทำงานส่วนตัวเสียที หลังจากไม่มีเวลาพัฒนางานของตัวเองเลยมาหลายปีแล้ว ตัดสินใจอยู่นานเหมืิอนกันเพราะถ้าลาออกแล้วจะหาบริษัทออกแบบที่ดีขนาดนี้ทำงานด้วยคงยากแล้ว จะกลับมาที่เดิมก็คงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะลาออกอยู่ดี ด้วยเหตุผลที่เด็กจริงๆเล้ยว่า “ผมอยากมีเวลาทำงานของตัวเองบ้างครับ”

จำได้สมัยผมวัยรุ่นสุดๆตอนที่ Bernard Butler ลาออกจาก Suede ใหม่ๆ มันเป็นเรื่องที่ผมเซ็งมากมาก เพราะผมชอบฟังเสียงร้องของ Brett ประสานกับ ES335 ของ Bernard มาก หลังจากนั้นแล้วพี่เขาก็เหมือนพยายามลองทำหลายๆอย่างๆร่วมงานกับหลายๆคนกระจายๆไปเรื่อย ผมเคยคิดว่าเขาจะหยุดตัวเองไว้ที่เพดานนี้เสียแล้ว พอมาฟังเพลงของ Duffy เมื่อปีที่แล้วที่พี่แกมาโปรดิวซ์ให้ก็รู้สึกว่า เฮ้ย!คุณ Bernard แกเหมือนกำลังจะเริ่มชีวิตที่ดีมากมากในอีกระดับเพดานนึงแล้วว่ะ จนเขามาได้รางวัล Producer ยอดเยี่ยมจาก Brit Award ปีนี้ (เฉือน Brian Eno!!!) เฮีย Bernard แกเป็นอีกหนึ่งในแรงบันดาลใจของผมในเรื่องการเป็นมืออาชีพ ทำงานหนัก และลองทำงานร่วมกับคนที่หลากหลาย ลองผิดลองถูกให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ จนกว่าจะสามารถผ่านเพดานตัวเองขึ้นไปอีกขั้นให้ได้

มีหลายอย่างที่ผมว่าจะทำจะทำมาตั้งแต่ตอนเรียนจบ คงเริ่มมีเวลาทำตอนนี้แหล่ะครับ

ตั้งใจว่าอยากมีสตูดิโอทำงานขนาดเล็กของตัวเองมานานแล้ว กะว่าหลังจากกลับจากไปเที่ยวเปรูเดือนหน้า ควรจะเริ่มต้นทำงานหนักอีกครั้งได้แล้ว