สมัยเรียนหนังสือนานมาแล้ว เป็นบุญของผมมากที่อาจารย์ท่านหนึ่งหยิบหนังสือ Carlo Scarpa มาให้ผมยืมไปดู แกบอกว่าเห็นการบ้านที่ผมทำอยู่แล้วคิดว่าผมน่าจะชอบ Scarpa เลยเอามาให้ยืมไปนั่งดู จำได้ว่าตอนนั้นเป็นครั้งแรกในชีวิตการเรียนมั้งที่ผมเริ่มเข้าใจความรู้สึกของคำว่า “อร่อย” จากการดูภาพสิ่งก่อสร้าง นับแต่นั้นมา Carlo Scarpa กลายมาเป็นหนึ่งในฮีโร่ของผมไปโดยปริยาย

ผ่านมาเป็นสิบปี ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าชาตินี้จะมีโอกาสเดินทางไปดูงานของแกจริงๆกับเขา รูปที่เอามาโพสครั้งนี้ถ่ายมาจากที่  Museo Civico di Castelvecchio ที่เมือง Verona คือลงจากสถานีรถไฟนั่งรถเมล์ต่ออีกนิดประมาณห้านาทีก็ถึงแล้ว หรือถามเขาเอาก็ได้ว่าไปปราสาทไปทางไหน ชาวบ้านเขาจะบอกทางให้ได้เลย หาไม่ยากเลย (เมื่อเทียบกับงานชิ้นอื่นของแก)