ด้วยความบังเอิญหลายๆอย่างประกอบกัน วันนี้ผมเลยมีโอกาสได้ไปเดินเล่นที่ชายหาดแถวชะอำประมาณห้านาทีเฉยเลย ไม่ได้มาแถวนี้เกือบสิบปีแล้วมั้ง วุ่นวายดีแท้ แต่ชอบตรงที่มันให้ความรู้สึกเหมือนไปแถวมุมสวนสนุกเล็กๆตามห้างสรรพสินค้าเลย ของเล่นอะไรต่อมิอะไรเพียบ พ่อแม่จูงลูกเดินกันวุ่นวายไปหมด การได้เห็นครอบครัวอื่นเขาเดินเล่นกันพ่อแม่จูงแขนลูกคนละข้างมันเป็นภาพที่ทำให้รู้สึกดีมาก คิดถึงเวลาพ่อกับแม่พาไปทะเลตอนเด็กๆ มันเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดในโลกเลย มีความสุขมากอย่างไม่น่าเชื่อ

ทะเลไทยจะให้เจ๋งต้องมีหมาเดินเล่นด้วย