หนังเรื่องนี้เปลี่ยนทัศนคติในการเดินหน้าของผมไปเยอะมาก ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่ดี

เมื่อเช้าลองออกไปปั่นจักรยานเงียบๆคนเดียวที่สวนเวฬุวัน พุทธมณฑล อากาศดีมาก

การเคลื่อนตัวเร็วๆด้วยกำลังของตัวเองผ่านอากาศที่ดี ได้ยินแค่เสียงลม+เสียงใบไม้นิดหน่อย มันมีความสุขมากครับ

สวัสดีปีใหม่ 2554 ครับ

ขอให้ทุกคน มีความสุข สมหวัง เข็มแข็ง จิตใจปลอดโปร่ง เจริญๆน่ะครับ เคยคิดอยากทำอะไร ก็ขอให้มุ่งมั่นต่อไปจนสำเร็จเด้อ

สมาชิกใหม่ของที่ทำงาน เพื่อนที่อยู่ตึกข้างๆช่วยเลือกซื้อจักรยานมือสองมาให้ (แต่เราจ่ายเงินน่ะ) เพราะเห็นว่าน่าจะเป็นการดีถ้าเรามียานพาหนะไว้ปั่นไปซื้อหมูปิ้งทานกันได้ หรือว่างๆเสาร์อาทิตย์ก็ไปปั่นเล่นกับพวกแก๊งค์ ‘ปั่น เพื่อ กิน’ แถวนี้ด้วยกัน และเนื่องจากข้อจำกัดทางสถานที่ทำให้เรามีที่จอดได้แค่จักรยานพับคันเดียวนั้นแหล่ะ

ถึงมันจะเก่า แต่ผมว่าผมชอบมันมากน่ะ เส้นสายเงียบๆ เรียบร้อยดี สัมผัสในการปั่นก็โอเค (อาจต้องไปปรับอะไหล่บางอย่างนิดหน่อย)​ ราคาก็ประหยัดเลยทีเดียว

หลายวันนี้ blog มีปัญหานิดหน่อย คาดว่าจะเป็นจาก database ของ hosting service  พอเขียนจดหมายไปถามวิธีแก้ไข แล้วก็ลงมือทำตามที่เขาบอกมันเลยเป็นปัญหาใหญ่ไปเลย คือจากแค่ update ไม่ได้ กลายเป็นหายไปทั้งเวบเลย ตอนแรกก็ถอดใจแล้ว แต่เนื่องจากรู้สึกว่าคงนอนไม่หลับถ้าไม่ลุยมันให้ตายไปข้าง จนได้ blog กลับมาอีกครั้ง

1. ไม่น่าเชื่อว่าผมใจหายมาก ตอนที่ blog นี้หายไปทั้งยวง เพราะมันเหมือนกับความทรงจำที่เป็นตัวหนังสือในรอบหลายปีที่ผ่านมา หายไปหมดเลย

2. อยู่ดีดีก็คิดขึ้นมาได้ว่า คนอายุมากๆ เขาจำอดีตกันได้ยังไง ถ้ามีข้อมูลใหม่ๆเข้ามาเพิ่มทุกวันหลายๆสิบปี

3. ตอนที่เกือบถอดใจไม่เก็บ blog นี้ไว้แล้ว รู้สึกเศร้ามาก แต่อีกใจก็รู้สึกปลอดโปร่งว่า ต่อไปนี้จะได้โฟกัสแต่เรื่องในอนาคตโดยไม่ต้องไปจำอดีตอีก

4. ทุกอย่างที่เรามีอยู่ มันมีค่าทั้งนั้น อย่ารอให้สูญเสียมันไปก่อนค่อยรู้ค่าของมัน

บล็อกของสตูดิโอแอโรเพลนครับ ผมไม่ได้เขียนเองหรอก (อีกคนเขาเขียน) เผื่อใครจะสนใจเข้าไปเยี่ยมชมครับ

หลังจากติดตาม Zen 2010 จากสวนโมกข์สู่หมู่บ้านพลัม มาหลายสัปดาห์ ผมรู้สึกอย่างหนึ่งว่า คำสอนในศาสนา มีอะไรบางอย่างคล้ายคลึงกับคำสอนในงานออกแบบ (และศาสตร์อื่นๆ) คือ มันเป็นการปฎิบัติ ไม่ไช่การท่องจำ

ผู้ที่เข้าใจอย่างถ่องแท้ในศาสนาพุทธอย่างท่านพุทธทาส หรือ ท่าน ติช นัท ฮันห์ นั้นได้พยายามสื่อส่วนที่เป็นแก่นของธรรมะที่เป็น wisdom ของท่านออกมาให้ชาวบ้านอย่างเราเข้าใจ เป็นประโยคข้อความที่เข้าใจง่าย ด้วยเหตุด้วยผล ซึ่งก็คงเหมือนคนที่บรรลุในศาสตร์ต่างๆของตนอีกหลายท่าน ที่ก็มักจะอธิบาย wisdom ที่เป็นแก่นออกมาง่ายๆให้คนเข้าใจ แต่บนความง่ายนั้น ในการรับรู้ของคนฟังก็คงยังเป็นเพียงแค่ระดับ data เท่านั้น ไช่ว่าเขาพูด wisdom มาแล้วเราจะฉลาดเลย

(เช่น “อย่ายึดมั่นในตัวกู ของกู” ประโยคนี้เด็กที่ไหนก็ท่องได้ ออกข้อสอบวิชาพุทธศาสนา คนคงได้เต็มกันหมด แต่มีสักกี่คนบรรลุได้จริง) การที่มนุษย์สักคนจะฝ่าด่านจาก Data, Information, Knowledge จนไปสู่ Wisdom ได้นั้น มันคงต้องใช่เวลาปฎิบัติจริงๆเท่านั้น

การออกแบบก็คงคล้ายกัน คนเก่งๆที่ผมเคยเจอมา เขาพูดอะไรก็ดูง่ายไปหมด แต่คำพูดของเขามันผ่านการฝึกฝนด้วยตนเองมาก่อนทั้งนั้นกว่าเขาจะพูดอะไรง่ายๆที่เขาค้นพบออกมาให้เราฟัง แต่ฟังแล้วถ้าไม่ปฎิบัติหรือไม่หาหนทางตัวเอง มันก็เป็นแค่ data อีกประโยคหนึ่งที่เก็บไว้เฉยๆ ไม่ได้มีประโยชน์อะไรอยู่ดี