เมื่อคืนได้ไปดูคอนเสริตน้า Morrissey ที่ Carnegie Hall มา หลังจากเพิ่งกลับมาจากเปรูตอนเช้าตรู่ คนดูไม่ค่อยมันเลย อาจเพราะสถานที่มันไม่ได้เอาไว้จัดงานแบบนี้ก็ได้ แต่คุณ Morrissey และสหาย ก็เจ๋งอยู่ดี จะว่าไปน้าแกก็รุ่นราวคราวเดียวกันกับพี่เบิร์ดน่ะครับ แต่เวลามองย้อนกลับไปเหมือนแกทำอะไรมาเยอะมากมากเลย
นึกขึ้นมาได้ว่าสิ่งที่เหมือนกันอย่างหนึ่งระหว่างการเดินทางในป่าเขา กับเพลงของ Morrissey คือ การมองไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง อย่าไปยึดติดกับความสำเร็จในอดีต
วีดีโอนี้เป็นของเก่า แต่น้าแกเล่นเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายของเมื่อวาน มีคนหลุดขึ้นไปกอดบนเวทีได้ด้วย น่ากลัวมาก
Filed under: Music | Comment (0)
วันก่อนดีใจมาก ในที่สุดก็ได้ตั๋วคอนเสริต Morrissey มา ตั้งใจไว้ว่ามันแน่ วัยเด็กสมบูรณ์ขึ้นเยอะ (ใจจริงอยากดู The Smiths เต็มๆมากกว่า)
ปรากฎวันนี้มีเหตุให้ไม่ว่างปลายเดือนหน้า ต้องเอาตั๋วไปขายต่ออีกที อดดูครับ คงหมดโอกาสแล้วชีวิตนี้ น้าแกคงไม่ไปเล่นที่เมืองไทยแน่
Filed under: Music | Comment (0)
เพิ่งบังเอิญหลงทางไปเจอเพลงนี้เข้า Zoom ของ Fat Larry’s Band ครับ สุดยอดมาก ทำไมมันเพราะได้ขนาดนั้นหนอ
ไม่ค่อยเกี่ยวหรอก แต่พอฟังแล้วมันเป็นเพลงที่ทำให้อยากหัดขับรถยังไงไม่รู้ คงจะดีถ้าได้ฟังเพลงนี้ตอนเช้าเวลาไปทำงาน
Filed under: Music | Comment (0)